Leczenie żylaków

Pojawienie się żylaków nierozerwalnie wiąże się z ich leczeniem. Wybór odpowiedniej metody jest ustalany indywidualnie i zależy od stopnia zaawansowania choroby. Przede wszystkim należy działać możliwie jak najszybciej. Kiedy zauważymy pierwsze niepokojące objawy (np. „pajączki”) trzeba skonsultować się z lekarzem.

Pierwsza wizyta lekarska wiąże się przede wszystkim z oceną stanu kończyn. Lekarz z pewnością będzie chciał poznać charakter wykonywanej pracy (praca stojąca, siedząca), czy jesteśmy uzależnieni od jakichkolwiek używek, czy jesteśmy przewlekle chorzy i stosujemy leki. Wywiad jest niezmiernie ważny, bowiem pomoże on ustalić nie tyle postawienie diagnozy, co podjęcie odpowiedniego leczenia.

METODY LECZENIA ŻYLAKÓW

  • kompresjoterapia (leczenie uciskowe)
  • skleroterapia
  • leczenie środkami farmakologicznymi
  • leczenie operacyjne

KOMPRESJOTERAPIA

Leczenie uciskowe zwane również kompresjoterapią polega na nierównomiernym ucisku, który powoduje obkurczanie żył, tym samym ułatwiając swobodny przepływ krwi. Metoda ta wymaga użycia odpowiednich rajstop (pończoch), opasek uciskowych, a nawet podkolanówek, które dobierane są przez lekarza i dostosowane do potrzeb pacjenta. Tego rodzaju rajstopy należy nosić przez cały dzień – w nocy kończyny odpoczywają bez jakiegokolwiek ucisku.

Należy nadmienić, że metoda ta nie może być stosowana u wszystkich osób mających żylaki. Jest ona wręcza zabroniona wówczas, gdy pacjent cierpi na zakrzepice żył głębokich, a także choruje na miażdżycę.

SKLEROTERAPIA

Jedna z powszechniejszych metod leczenia żylaków. Mniej inwazyjna aniżeli zabieg operacyjny, jednak cechująca się zbliżoną skutecznością. Polega na wprowadzeniu za pomocą strzykawki do żylaka Polidocanolu lub siarczanu sodowego tetradecylu. Środki te powodują zarośnięcie żyły. Po zabiegu skleroterapii zalecana jest kompresjoterapia (noszenie rajstop lub opaski uciskowej).

Do działań niepożądanych skleroterapii zaliczamy m.in. zaburzenia neurologiczne, zakrzepice żył głębokich czy też martwice skóry lub występujące po zabiegu reakcje alergiczne.

LECZENIE FARMAKOLOGICZNE

Objawowe lub uzupełniające. Leczenie farmakologiczne nie jest remedium na żylaki, ponieważ za pomocą medykamentów nie wyeliminujemy przewlekłej niewydolności żylnej. Lekarze zazwyczaj przepisują leki mające za zadanie wzmocnić ściany żył, zmniejszyć ich przepuszczalność, zmniejszyć obrzęk kończyny, uczucie ciężkości nóg i towarzyszące żylakom dolegliwości bólowe. W zależności od stopnia zaawansowania choroby stosuje się także leki przeciwkrzepliwe, moczopędne i przeciwzapalne.

LECZENIE OPERACYJNE

Przeprowadzenie operacji uważane jest za najskuteczniejszą metodę usuwania żylaków, niemniej nie każdy przypadek się do tego nadaje. Operowani są zazwyczaj pacjenci, u których zaawansowane stadium żylaków objawia się sączącymi się owrzodzeniami, zapaleniem, a także u tych, u których zmiany ulegają nasileniu pomimo stosowanego leczenia zachowawczego.

Zabieg najczęściej przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym. Polega na usunięciu żyły odpiszczelowej (całkowitym lub częściowym). Po operacji, pacjenta obowiązuje kilkudniowe leżenie z nogami uniesionymi do góry, a dalsza rekonwalescencja polega na noszeniu rajstop, podkolanówek lub opasek uciskowych (kompresjoterapia).

Najczęstszymi powikłaniami operacyjnymi są martwica skóry, krwiaki, uszkodzenia nerwów, a także zakażenia ran i zakrzepica żył głębokich.